TOHUM ÜRETİCİSİ KURULUŞLARIN DİKKATİNE !

Bilindiği üzere yeterliliği kabul edilen özel tohumcu kuruluşların adresleri ve faaliyetleri Bakanlığımızca her yıl yayımlanmakta olan “Ülkesel Tohumluk, Tedarik, Dağıtım ve Üretim Programı” kitabında kamuoyuna ilan edilmektedir. Ancak 13.01.2008 tarih ve 26755 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “ Tohumculuk Piyasasında Yetkilendirme ve Denetleme Yönetmeliği” gereğince tohum üreticilerinin bir yıl içerisinde Tarım İl Müdürlüklerine müracaat ederek Tohum Üretici Belgesini almaları gerekmektedir.

Bu bağlamda tohum üretimi yapan gerçek ve tüzel kişilerin “Ülkesel Tohumluk, Tedarik, Dağıtım ve Üretim Programı” kitabında yer alabilmeleri ve Bakanlığımızca yapılacak desteklemelerden faydalanabilmeleri için Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünce de Yetkilendirilmiş Tohumculuk Kuruluşu olarak belgelendirilmeleri gerekmektedir.

Yetkilendirilmiş Tohumculuk Kuruluşu Belgesi almak isteyen tohum üreticilerinin bir dilekçe ve ekinde aşağıda belirtilen belgeleri onaylı bir şekilde Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğüne ibraz etmeleri gerekmektedir.

1. Dilekçe ( Ek 1),
2. Tohum Üretici Belgesi fotokopisi (26755 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan  Tohumculuk Piyasasında Yetkilendirme ve Denetleme Yönetmeliği gereği alınan belge.),
3. Sertifika fotokopisi ( En son yılda sertifikalandırılan türlere ait sertifikalardan birer örnek.),
4. Taahhütname ( Ek 2 ).

Ekler:

Ek 1

Ek 2

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), 2007 yılına ilişkin hayvansal üretim rakamlarını açıkladı. Türkiye`de geçen yıl büyükbaş hayvan sayısında yüzde 1,36 artış, küçükbaş hayvan sayısında ise yüzde 1,55 azalış yaşandı.Ayrıntılar şöyle:

Buna göre, geçen yıl bir önceki yıla göre büyükbaş hayvan sayısı yüzde 1,36 artış göstererek 11 milyon 121 bin 458 baş olarak gerçekleşti. Büyükbaş hayvanlar arasında yer alan sığır sayısı yüzde 1,52 artarak,11 milyon 36 bin 753 baş olurken, manda sayısı yüzde 15,73 azalarak 84 bin 705 baş olarak gerçekleşti.

2007 yılında bir önceki yıla göre küçükbaş hayvan sayısı yüzde 1,55 oranında azalış gösterdi.

Koyun sayısı geçen yıl, bir önceki yıla göre yüzde 0,55 azalarak 25 milyon 475 bin 293 baş, keçi sayısı yüzde 5,37 gerileyerek 6 milyon 286 bin 358 baş oldu.

2007 yılında bir önceki yıla göre kümes hayvanları sayısı yüzde 21,89 oranında azalış gösterdi.

Kümes hayvanlarından tavuk, hindi ve ördek sayısı geçen yıl bir önceki yıla göre sırasıyla yüzde 22,07, yüzde 17,11 ve yüzde 8,19 oranında azalırken, kaz sayısı yüzde 23,25 oranında artış yaşandı.

ET VE YUMURTA ÜRETİMİNDE ARTIŞ

Türkiye `de geçen yıl kırmızı et, süt, beyaz et ve yumurta üretimi bir önceki yıla göre artış gösterdi.

Geçen yıl kırmızı et üretimi, 2006 yılına göre toplamda yüzde 31,54 oranında artarak 576 bin 841 tona ulaştı. Bu miktarın yüzde 74,96`sını sığır eti , yüzde 20,47`sini koyun eti , yüzde 4,22`sini keçi eti ,

yüzde 0,34`ünü ise manda ve deve eti oluşturdu.

Süt üretimi, 2007 yılında bir önceki yıla göre yüzde 3,16 artarak 12 milyon 329 bin 789 ton olarak gerçekleşti. Bu miktarın yüzde 91,48`ini inek sütü, yüzde 6,35`ini koyun sütü ve yüzde 1,93`ünü keçi sütü, yüzde 0,25`ini ise manda sütü kapsadı.

Beyaz et üretimi, bir önceki yıla göre yüzde 17,67 arttı ve 1 milyon 99 bin 920 ton oldu. Bunun yüzde 97,14`ünü tavuk eti , yüzde 2,86`sını hindi eti içerdi. Tavuk yumurtası üretimi geçen yıl yüzde 8,16`lık bir artış gösterdi ve yaklaşık 12,7 milyar adet oldu.

Yapağı, kıl, tiftik, bal ve yaş ipek kozası üretimi 2007 yılında azalırken, deri ve balmumu üretimi arttı .

ÜRETİLEN DERİ SAYISINDA ARTIŞ

Türkiye `de 2007 yılında üretilen deri sayısı, bir önceki yıla göre toplamda yüzde 31,26 artarak 10 milyon 413 bin 324 adet olarak gerçekleşti.

Yapağı üretim miktarı çok az bir oranda azalış göstererek 46 bin 774 ton oldu. Kıl üretim miktarı 2007 yılında bir önceki yıla göre yüzde 7,04 azalarak 2 bin 536 ton olarak belirlendi. Tiftik üretimi, geçen

yıl yüzde 13,5`lik azalış göstererek 237 ton olarak belirlendi.

BAL ÜRETİMİ VE İPEKBÖCEKÇİLİĞİ AZALDI

Bal üretiminde kovan sayısı, geçen yıl yüzde 0,54 azalarak 4 milyon 825 bin 596 adete ve bal miktarı da yüzde 11,82 gerileyerek 73 bin 935 tona düştü. Balmumu ise yüzde 10,13 oranında artış gösterdi ve 3 bin 837 ton oldu.

İpekböcekçiliği faaliyeti yapan köy sayısı 2007 yılında yüzde 9,01 azalarak 212 olarak belirlendi. İpekböcekçiliğiyle uğraşan aile sayısı da yüzde 10,01 oranında azalarak 2 bin 274 olarak saptandı.

Açılan tohum kutusu sayısı yüzde 7,47 düşerek 5 bin 273 olurken, yaş ipek kozası yüzde 1,57 oranında azaldı ve 125 ton olarak gerçekleşti.

Hayvansal Üretim İstatistikleri

1. ORGANİK TARIMIN TANIMI

Organik ( Ekolojik, Biyolojik) tarım; ekolojik dengenin korunması, her türlü bitkisel, hayvansal ve su ürünleri üretimi ile kullanılacak girdilerin organik tarım metoduna uygun olarak üretilmesi veya temini, orman ve doğal alanlardan organik tarım ilkelerine uygun olarak ürün toplanması, bu ürünlerin işlenmesi, ambalajlanması, etiketlenmesi, depolanması, taşınması, pazarlanması, kontrolü, sertifikalandırılması ve denetimini amaçlayan, tarımdaki çevreye ve insan sağlığına zarar vermeyen modern üretim tekniklerini kullanmayı kabul eden, her aşaması kontrollü, kayıtlı ve sertifikalı olan bir üretim şeklidir.

Organik tarım, yalnız başına gıda üretim kaynağı olmayıp, aynı zamanda sürdürülebilir tarım ve kalkınma, eko-turizm, biyolojik çeşitliliğin korunması ve erozyon, çölleşme ve iklim değişikliğine neden olan faktörlerin etkisinin giderilmesinin bir dayanağıdır.

2. ORGANİK TARIMIN AMAÇLARI

Üretimden tüketiciye ulaşıncaya kadar tüm aşamaları ulusal ve uluslar arası geçerliliği olan kurallara göre yapılan, kurallara uygunluğu kontrol edilerek uygunluğu durumunda sertifikalandırılarak tüketici güvenini sağlamak. Dünyadaki genel eğilime paralel olarak “Türkiye’de çevresel boyutu dikkate alan sürdürülebilir bir tarım sektörünü oluşturabilmek amacı doğrultusunda organik tarım sektörünün rekabet gücünü ve etkinliğini artırmak” temel amaç olarak alınmalıdır.

Organik ürün kalitesinin ve standartlarının dış pazarlarda kabul görecek şekilde belirlenmesi ve bu standartlar doğrultusunda üretim yapılmasını temin edecek etkin kontrol ve sertifikasyon sisteminin geliştirilmesi,

• Toprak kalitesi ; Toprağın doğal yaşam gücünün korunup sürdürülmesi için fiziksel, kimyasal ve biyolojik yapısını korumak, organik madde içeriğini zenginleştirmek, doğal kaynakları uygun kullanmak ve doğal yapı ile uyumlu sürdürülebilir üretim yapmak
• Doğa koruma ve sürdürülebilir kaynak kullanımı; Kirliliğe maruz kalmamış tabii kaynakları korumak, biyoçeşitliliği korumak ve artırmak, toprak, insan, hayvan ve bitki sağlığı açısından sürdürülebilirliğini sağlamak.
• Çevre ve insan sağlığı; Sentetik kimyasal tarımsal girdilerin, insan, hayvan ve bitki sağlığı üzerinde yarattığı tehditleri ortadan kaldırmak, Yüksek kaliteli, sağlıklı ve risksiz ürünler üretmek, Çevre üzerinde, olumsuz etki yapmayacak tarımsal tekniklere yönelmek,
• famSosyo-ekonomik ; Organik tarımsal üretimde mümkün olduğu kadar yerel girdileri ve bölgesel kaynakları kullandırmak, Kırsal kesimde istihdam olanaklarını artırmak, organik tarımsal faaliyette bulunan müteşebbisin gelir seviyesini ve yaşam kalitesini yükseltmek, Bitkisel üretimi mevcut ekolojik koşullara uygun ve hayvansal üretimle uyumlu biçimde planlamak ve yürütmek, Organik tarımın geliştiği ülkelerde olduğu gibi üretici örgütlenmesini güçlendirilmek,

3. MEVCUT DURUM

3.1- Mevzuat

Türkiye’de organik tarım uygulamaları 1984-1985 yılından itibaren ihracata yönelik olarak başlatılmıştır. Başlangıçta ithalatçı ülkelerin mevzuatına göre yapılan üretim ve ihracat, 1991 yılında 2092/91 sayılı Konsey Tüzüğünün yürürlüğe girmesiyle, söz konusu Tüzük esas alınarak yapılmaya başlanmıştır. 2092/91 sayılı Konsey Tüzüğünün 14 Ocak 1992 tarihinde yayımlanan 94/92 sayılı ekinde, Topluluğa ekolojik ürün ihraç eden ülkelerin kendi mevzuatını oluşturmaları zorunluluğu getirildiğinden, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı çeşitli kurum ve kuruluşların işbirliği ile Yönetmelik hazırlama çalışmalarına başlamış ve Bitkisel ve Hayvansal Ürünlerin Ekolojik Metotlarla Üretilmesine İlişkin Yönetmelik, 18.12.1994 tarih ve 22145 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu yönetmelik, 29.06.1995 tarih ve 22328 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan düzeltme metni ile değiştirilmiştir.

Söz konusu Yönetmelik daha sonra Topluluk mevzuatında 1991 yılından sonra yapılan değişiklikleri içerecek şekilde güncellenmiş ve “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” 11.7.2002 tarih ve 24812 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılması Hakkındaki Yönetmelik” 22.08.2003 tarih ve 25207 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Bu değişiklik ile, organik tarımla ilgili Tarım ve Köyişleri Bakanlığı uhdesindeki görev ve yetkiler, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü bünyesinde 04.08.2003 tarihinde kurulan Alternatif Tarımsal Üretim Teknikleri Daire Başkanlığına verilmiştir. Diğer taraftan, İhracat Rejimi Kararı uyarınca, 06.01.1996 tarih ve 22515 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İhracat Yönetmeliği ve eki “Kayda Bağlı İhracat Listesi” çerçevesinde ekolojik ürünlerin ihracatı kayda bağlanmıştır.

Avrupa Birliği Müktesebatının Üstlenilmesine İlişkin 24.07.2003 tarih ve 25178 Mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Türkiye Ulusal Programında, Tarım başlıklı öncelikler listesinde yer alan yatay konulara ilişkin düzenlemelere uyum ile 58.Hükümetin Acil Eylem Planı EDP 81 yer alan Ekolojik (Organik) Ürünlere İlişkin Kanun çıkarılması kapsamındaki çalışmalar doğrultusunda; 5262 sayılı “Organik Tarım Kanunu” 03.12.2004 tarih ve 25659 sayılı Resmi Gazete’de, “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” ise 10.06.2005 tarih ve 25841 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yayınlanan 01.08.2005 tarih ve 2005/1 sayılı Genelge ile, Tarım İl Müdürlükleri bünyesinde kurulan Organik Tarım Birimlerinin görev ve yetkileri tanımlanmıştır. Ülkemiz mevzuatının, AB mevzuatının yanı sıra ihracat ve potansiyel ihracat pazarlarımızın mevzuatına uygun hale getirilmesi ABD/USDA-Organic,Japonya/ JAS-Organic standartlarının yürüten kuruluşlarla karşılıklı tanınma anlaşmalarının imzalanması ile ihracatımızda önemli bir engel olarak ortaya çıkan sertifikasyon maliyetlerinin azaltılması.

3.2- Kurumsal Yapı

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretimi Geliştirme Genel Müdürlüğü bünyesinde kurulan Alternatif Tarımsal Üretim Teknikleri Daire Başkanlığınca ; organik tarımsal üretimle ilgili eğitim, denetim, mevzuat hazırlama, yürürlüğe koyma, veri tabanı oluşturma ve ulusal düzeyde organik tarım projeleri hazırlama ve uygulama hususlarında çalışmalar yürütülmektedir.

Organik tarım faaliyetlerinin denetiminin daha etkin yürütülmesi amacıyla Tarım İl Müdürlükleri bünyesinde, Organik Tarım Birimleri (OTB) oluşturulmuştur. Ayrıca Avrupa Birliğine uyumla ilgili çalışmalar ilgili Başkanlık tarafından yürütülmektedir. Organik Tarım Kanununun uygulanmasında; organik tarımın geliştirilmesi yönünde çalışmalar yapmak ve Bakanlık içi koordinasyon ve değerlendirme hizmetleri ile yetkilendirilmiş kuruluşların, işletmelerin, müteşebbislerin, kontrolör ve sertifikerlerin faaliyetlerini izlemek üzere Bakanlık bünyesinde Organik Tarım Komitesi ( OTK) kurulmuştur. Organik tarımın ticaretini, tanıtımını, araştırmalarını ve diğer organik tarım faaliyet stratejilerini belirlemek ve Bakanlık dışı kurum ve kuruluşlarla koordinasyon ve izleme hizmetlerini yapmak üzere Organik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesi (UYK) kurulmuştur. Bu Kanun ile organik tarım faaliyetlerinin her türlü kontrol ve sertifikalandırma işlemleri, Bakanlıkça yetkilendirilmiş kuruluşlara verilmiştir.

3.3- Eğitim ve İletişim

Alternatif Tarımsal Üretim Teknikleri Daire Başkanlığınca her yıl Tarım İl Müdürlüklerinde organik tarım konusunda eğitimler düzenlenmektedir. Hizmet içi eğitim programlarında; organik tarımın temel ilkeleri, çiftlik planlaması, farklı ürün gruplarında yetiştirme tekniği, hasat sonrası işlemler, işleme, pazara hazırlama ve pazarlama, veri tabanı, kontrol ve sertifikasyon gibi farklı konulara yer verilmektedir. Organik Tarım Birimi elemanları tarafından üreticilere yönelik periyodik aralıklarla eğitimler verilmektedir.

Bakanlığımız ilgili, Kurum/Kuruluş ve Sivil Toplum Örgütleri ile birlikte organik tarım ve organik ürünlerin tanıtımı ile ilgili eğitim programları, konferanslar ve seminerler düzenleyerek, üretici ve tüketiciler bilgilendirilmektedir. Organik tarım konusundaki gelişmeler bu etkinliklerin yanı sıra Tarım ve Köyişleri Bakanlığı web sitesinde yayınlanarak kamu oyuna duyurulmaktadır. Üniversite ve Yüksekokulların ders müfredatında organik tarım konuları yer almıştır. Ayrıca, Organik Tarım Kanunu ile, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yayın yapan ulusal, bölgesel, yerel radyo ve televizyonların, üretici ve tüketicilerin bilinçlendirilmesi amacıyla organik tarımla ilgili ayda en az 30 dakika eğitici yayın yapmaları konusunda tedbir alınmıştır.

3.4- Üretim

Organik tarım uygulamalarında ülkemiz için başlangıç olarak kabul edilen 1985 yılında sadece ihracata yönelik talepler doğrultusunda 8 ürüne yönelik yapılan üretim günümüzde 205 ürüne ulaşmıştır. Fındık, ceviz, antepfıstığı, kuru incir, kuru kayısı, kuru üzüm, baklagiller, tıbbi aromatik bitkiler, pamuk, üzümsü meyveler ile yaş meyve sebzenin organik tarım metotlarına uygun olarak üretimi yapılmaktadır. Ülkemizde organik üretim yapan üretici sayısı, üretim miktarı, üretim alanları ve ürün çeşitliliği yıllar içinde artış göstermiştir. 1996 yılında 1947 olan organik ve geçiş sürecindeki üretici sayısı, 2005 yılında 14.401 lere ulaşmıştır. Toplam ürün çeşidi 1996 yılında 26 iken 2005 yılında 205 ürüne çıkmıştır.

3.5-Araştırma

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğüne bağlı Araştırma Enstitülerinde Organik tarımsal üretimin yaygınlaştırılması ve üretimin artırılması için konu ve ürün bazında araştırmalar yapılmaktadır. Ayrıca organik bitkisel, hayvansal ve su ürünleri üretimine uygun tür ve çeşitlerin geliştirilmesine yönelik ıslah ve adaptasyon çalışmaları yürütülmektedir.

3.6- Pazarlama

Organik tarımsal ürünlerin ithalat ve ihracatına yönelik uyulması gereken kurallarla ilgili hükümler Organik Tarım Kanunu ve buna bağlı olarak çıkartılan Yönetmelik çerçevesinde belirlenmiştir. Organik tarım açısından gelişim gösteren ülkelerde üretici birliklerinin etkileri önemli şekilde görülmektedir. Sektörde üretici birliklerinin kurulması ve sayılarının artırılması işletmelerin özellikle ihracatta rekabet gücünü artıracaktır. Ülkemizde 1980 yılından itibaren uygulamaya konulan ihracata dayalı kalkınma stratejisi çerçevesinde tarım ürünleri ticareti de DTÖ kuralları çerçevesinde gerçekleştirilmektedir.

Organik tarım ürünlerimiz ağırlıklı olarak ihraç edilmekte olup, başlıca ihraç pazarlarımız Avrupa Birliği ülkeleridir. Bu bağlamda, organik ürünlere yönelik pazarlama stratejilerinin ağırlığının ihracat odaklı olması gerekmekte ve uluslararası pazarlarda rekabet gücümüzün artırılması amacıyla firmalara dış pazarlara yönelik güncel Pazar bilgilerinin sağlanmasının önemli olduğu düşünülmektedir. Firmaların ihracat stratejisin bir parçası olarak, Pazar çeşitlendirmesinin gerçekleştirilmesi ve bu çerçevede Uzakdoğu ülkeleri, Amerika ve Ortadoğu ülkelerine yönelik Pazar bilgilerinin ve bu pazarlardaki potansiyelin firmalara aktarılması gerekli görülmektedir. İç Pazar potansiyelinin belirlenmesi ve iç pazara yönelik gerçekleştirilecek politikaların uygulanabilirliğinin belirlenmesi amacıyla üniversitelerin/araştırma kurumlarının ilgili bölümleri tarafından gerçekleştirilecek Pazar analizlerinin önemli olduğu ve bu çerçevede iç Pazar hacminin daha iyi anlaşılacağı düşünülmektedir.

3.7-Destekleme

Avrupa Birliği ile uyum çalışmalarını dikkate alarak, tarım sektörü ile ilgili kesimlerin karar almalarını kolaylaştırmak, sektörün kalkınma hedef ve stratejileri doğrultusunda geliştirilmesini sağlamak ve Tarım Çerçeve Kanunu ile bu Kanuna dayalı olarak ikincil mevzuatın temelini oluşturmak için hazırlanan 30.11.2004 tarih ve 2004/92 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı ile kabul edilen Tarım Strateji Belgesi (2006/2010) çerçevesinde, Bakanlığımızca yürütülen Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı çiftçilere yapılan Doğrudan Gelir Desteği uygulamalarında ödeme miktarını farklı düzeylerde belirlemek ve bu amaçla “Organik Tarım” tekniği ile üretim yapan üreticilere 30.04.2005 tarih ve 25825 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Bitkisel Üretimle İlişkili Olarak, Doğrudan Gelir Desteği Ödemesi Yapılmasına İlişkin Tebliğ (Tebliğ No:2005/21)” ile ilave doğrudan gelir desteği ödemesi yapılacaktır. 5488 sayılı Tarım Kanunu 25.04.2006 tarih ve 26149 sayılı Resmi Gazete de yayınlanmıştır.Bu Kanunun 19.maddesinin ( f ) bendi gereği Erozyon ve olumsuz çevresel etkilere maruz kalan tarım arazilerinde, işlemeli tarım yapan üreticilerin, arazilerini doğal bitki örtüleri, çayır, mera, organik tarım ve ağaçlandırma için kullanmalarını teşvik etmek üzere, kendilerine belirli bir süreyi kapsayacak şekilde, çevre amaçlı tarım arazilerini koruma programı destekleri sağlanacaktır Bu Kanunun 19.maddesinin (g) bendi gereğince “Diğer destekleme ödemeleri” başlığında organik üretim desteği sağlanacaktır.

T.C.Ziraat Bankası A.Ş.Genel Müdürlüğü ve Tarım Kredi Kooperatiflerince organik tarımsal üretime yönelik yatırım ve işletme kredisi verilmesine imkan sağlayan 25.02.2004 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile tarımsal kredilere uygulanan cari faiz oranından % 60 indirimli olarak azami 12 ay vadeli işletme ve 3 yıl vadeli yatırım kredisi kullandırılmıştır. Söz konusu uygulama 2005 yılında da sürdürülmüş ancak, işletme kredileri 12 aydan 18 aya, yatırım kredileri ise 3 yıldan 5 yıla çıkarılmıştır. 31.12.2005 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile 2006 yılında da tarımsal kredi cari faiz oranlarından %60 indirim yapılmak suretiyle azami 18 ay vadeli işletme ve 5yıl vadeli yatırım kredisi kullandırılmaktadır.

4- GZFT ANALİZİ :

Güçlü Yanlar Zayıf Yanlar

• AB mevzuatına uyumlu yasal düzenlemenin bulunması, - Organik tarım faaliyetlerinin denetim ve kontrolünden sorumlu OTK ve OTB bulunması,
• Organik tarım stratejilerinin belirlenmesi için UYK bulunması, -Doğal kaynaklar ve biyoçeşitliliğin zenginliği,
• Toprak ve su kaynaklarının kirlenmemiş olması,
• Tarımsal biyolojik çeşitliliğe müsait iklim ve ekolojinin bulunması,
• Organik hayvancılığın yaygınlaştırılmasına imkan sağlayan çayır ve meraların mevcut olması,
• Organik tarımı destekleyici geleneksel bilgi ve tecrübenin varlığı,
• Organik tarımın yaygınlaşması bölgeler arasındaki gelişmişlik farkının azaltılmasında ve köyden kente göçün önlenmesinde etkili olacaktır.
• Organik ürün fiyatının yüksekliği,
• Hastalık ve zararlarla karşı dayanıklı çeşitlerin az olması,
• Üreticilerin bilinç,eğitim , bilgi eksikliği ve örgütlenmede yetersizlik ,
• Ülkemiz arazilerinin çok küçük ve parçalı olması,
• Pazar sıkıntısı,iç ve dış pazarın dengeli gelişmemesi,
• Organik tarım konusunda yürütülen AR-GE çalışmalarının yetersiz olması, sonuçların uygulamaya konulmaması,
• Ürün analizlerinin yapılabildiği akredite bir laboratuarın olmaması ve bu nedenle maliyetlerin artması,
• Kamu örgütlenme yapısının dağınıklığı,
• İstatistiği bilgi eksikliği,
• Organik tarımla uğraşan işletmelerin ölçeklerinin küçük olması,
• Organik tarımın geliştirilmesi ve yaygınlaştırılmasına imkan tanıyan uygun destekleme politikalarının olmayışı,
• Fırsatlar Tehditler
• AB destekli organik tarım projesinin 2006 yılında başlaması,
• Sektördeki örgütlenmenin geliştirilmesine fırsat tanıyacak Üretici Birlikleri Kanununun çıkmış olması,
• Organik ürünlerin daha yüksek fiyatla alıcı bulması,
• Dünyada organik ürünlere olan talebin artması,
• Organik tarım sektöründe istihdamın artması,
• Agro-ekoturizm ve sağlık turizmine yönelik taleplerin artması,
• Tüketici bilincinin gelişmesi ile sağlıklı, kaliteli organik ürünlere talebin artması,
• Coğrafi konum nedeniyle ana pazarlara yakınlık,
• Dış pazarlara erişim imkanının güçlenmesi.
• Organik girdi temininde büyük oranda dışa bağımlılık,
• Rakip ülkelerde devlet desteklerinin artması,
• Organik gıda fiyatlarının konvansiyonel ürünlere oranla yüksek olması,
• İhracat pazarlarında pazara girişteki teknik engellerin artması,

5-GEREKÇE

Rio Zirvesi’nin önemli sonuçlarından biri olan ve 1992’de imzalanan Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi’nin onaylanması, 29 Ağustos 1996 tarih ve 4177 sayılı Kanun’la uygun bulunmuş ve 21 Kasım 1996 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla onaylanıp, 27 Aralık 1996 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Anlaşmanın 11. maddesi tarafların, “biyolojik çeşitlilik unsurlarının korunması ve sürdürülebilir kullanımı için ekonomik ve sosyal açıdan güvenilir teşvik tedbirleri alacaklardır” hükmünü getirmiş, Türkiye de, anlaşmanın onaylanması ile birlikte, bu konuda bir taahhüdün altına girmiştir. Ayrıca 5488 sayılı Tarım Kanunu 25.04.2006 tarih ve 26149 sayılı Resmi Gazete de yayınlanmıştır. Kanunun 9.maddesinde “Biyolojik çeşitlilik, genetik kaynakların korunması ve biyogüvenliğin sağlanması” hükmü getirilmiştir.

Bu doğrultuda organik tarımın biyoçeşitliliğe katkılarından dolayı desteklenmesi deklere edilmiştir. Başta insan, hayvan ve bitki sağlığı olmak üzere, tüm ekolojik denge bozulmuş, kullanılan kimyasal sentetik maddeler ve zirai mücadele ilaçları, canlılar üzerinde olumsuzluklara neden olmuştur. Zamanla; insan, hayvan, bitki sağlığı ve çevreyi koruma bilinci, toplumdan topluma farklılık gösterse de önemli ilerleme kaydetmiş ve insanoğlu geleceğini kurtarma adına yeni arayışlara başlamış ve Organik tarım tüm dünyada büyük önem kazanmıştır.

Bu bağlamda Ülkemiz tarım arazilerini kirlenmeden gelecek kuşaklara aktarmak ve topluma sağlıklı gıdaları temin etme ve tüketme şansı vermek için organik tarımın geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması amacıyla ulusal organik tarım strateji belgesi hazırlanmıştır. Organik tarım tanımının doğru yapılması, alternatif bir üretim biçimi olarak hedeflerinin tam olarak belirlenmesi, ekosistemin doğal yapısının korunması ve stratejik önemi açısından toplum bilincinin oluşturulması gereklidir. Ulusal Organik Tarım strateji, organik tarım açısından Türkiye’nin Avrupa Birliği ile entegrasyonuna da temel teşkil eden bir belge olacaktır.

6. ORGANİK TARIMIN HEDEFLERİ

6.1-Mevzuat

Organik tarım sektörünün yapılanmasında karşılaşılan engellerin tanımlanması ve çözümlerin geliştirilmesi, organik tarımla ilgili bütün uluslar arası komitelerin ve kurumların rollerinin ve sorumluluklarının tanımlanması, uygulama, izleme ve değerlendirme konularında ülkemizi güçlü bir konuma getirecek tedbirlerin başında gelmektedir. Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Avrupa Birliği organik tarım politikalarını gözeten yapılanmaları ve uygulamaları dikkate almak, Dünyada organik tarım konusundaki yeni yaklaşımlara uyum sağlama ve bunlara özgü politikalar geliştirilmeli, AB dışındaki ülkelerin organik tarım ile ilgili mevzuatlarının dış ticarete yönelik yakından takip edilmesi hedeflenmektedir.

6.2-Kurumsal Yapı

• Organik tarımla ilgili daha geniş ve etkin bir kurumsal yapılanmanın sağlanması,
• Organik tarımla ilgili çalışan teknik elemanların uzmanlık vasıflarının geliştirilmesinin sağlanması,
• Kırsal Kalkınma Planlarının hazırlanması, organik ve tarımsal–çevre programlarının birleştirilmesi,
• Güncel veri toplama ve paylaşmanın sağlanması, tüm üretim-tüketim zincirinde aksaklıkların belirlenerek önlenmesine yönelik çözümler geliştirilmesi ve uygulanması.
• Ayrıca tüm süreçte izlenebilirliği sağlanması, ileride olabilecek aksaklıkları erken teşhis ve telafi sistemi kurulması,
• Taşra ve merkezdeki yapılanmanın güçlendirilerek idari yapının geliştirilmesi hedeflenmektedir.

6.3-Eğitim ve İletişim

• Avrupa Birliği ve diğer ülkeler tarafından yürütülen organik tarımla ilgili eğitim programlarına etkin bir şekilde katılım sağlanması,
• Üreticilerin pazarlama, üretim ve işleme konularında bilgiye kolayca erişebilmeleri için örgütlenmelerini teşvik etmek amacıyla eğitimler düzenlenmesi,
• İlgili Bakanlık, Kurum/Kuruluş ve Sivil Toplum Örgütleri ile birlikte organik tarım ve organik ürünlerin tanıtımı ile ilgili eğitim programları, konferanslar ve seminerler düzenleyerek, üretici ve tüketicilerin bilgilendirilmesi ve bilinçlendirilmesi,
• Hizmetiçi eğitim programlarında, organik tarımın temel ilkeleri, çiftlik planlaması, farklı ürün gruplarında yetiştirme tekniği, hasat sonrası işlemler, işleme, pazara hazırlama ve pazarlama, veri tabanı, kontrol ve sertifikasyon gibi farklı konulara da yer verilmesi,
• Avrupa Birliği hibe fonlarından yararlanmak üzere eğitim projelerinin yapılması,
• Sonuçlanan organik tarım araştırma proje çıktılarının uygulamaya aktarmak üzere yazılı ve görsel eğitim araçlarının hazırlanarak, dokümantasyon ve yayım faaliyetleri yapılması,
• Ülkemizde var olan geleneksel bilginin değerlendirilmesi ve onaylanması, kayıt altına alınması ve yaygın olarak kullanıma kazandırılmasıyla organik tarımda maliyeti yükselten girdiler için alternatif, daha ucuz ve ülke ekolojisine uygun seçenekler ortaya konulması,
• Organik tarımın ve organik gıda ürünlerinin tanıtımı ve tüketici bilincinin artırılmasına yönelik olarak görsel medya başta olmak üzere medya araçlarının etkin bir şekilde kullanılması, bu amaçla içerik açısından zengin, yaratıcı ve etkili tanıtım spotlarının hazırlanması, sektör temsilcilerinden oluşan bir tanıtım grubunun oluşturulması ve bu konuda halkla ilişkiler ve reklâm şirketlerinden profesyonel destek alınması yerinde olacaktır.

6.4-Üretim

• Ülkemizde küçük ve parçalı tarım işletmelerinin yaygın olduğu göz önüne alındığında organik tarımda üretici örgütlenmesinin teşvik edilmesi,
• Organik tarımda üretim planlamasının yapılması, Ülkemizin avantajlı olduğu organik tohum, şeker, fosfat kayaçları, zeolit gibi ürünlerde üretim imkânlarının artırılarak, girdilerde yerel kaynakların kullanımının ön plana çıkarılması,
• Diğer organik girdiler konusunda yapılacak ihtiyaç analizleri sonucunda, sektörün ihtiyaç duyduğu girdilerin üretiminin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması,
• Organik tarımın temel felsefesine uygun olarak bitkisel ve hayvansal üretimin kapalı sistemde yapılmasının geliştirilmesi ve organik tarımsal sanayi ile entegrasyonu için müteşebbislerin teşvik edilmesi,
• Kontrol ve sertifikasyon maliyetlerinin düşürülmesi amacıyla üreticilerin bir araya gelerek büyük ölçekli projelere yönelmelerinin teşvik edilmesi,
• Doğa koruma alanları ile çevresel açıdan hassas bölgelerde uygun üretim tavsiyelerinin özendirici bir şekilde yapılarak organik tarımın bölge halkı için sürdürülebilir bir geçim kaynağı olarak yaygınlaştırılması,
• 2010 yılında işlenen tarım alanlarının %3 ü, 2020 de ise %8 i gibi hedeflerin öngörülmesi ve bu hedeflere ulaşmak için yapılması gerekenlere yer verilmesi gerekir.

6.5-Araştırma

• Organik tarımsal üretimin yaygınlaştırılması ve üretimin artırılması için araştırmaların konu ve ürün bazında yapılması,
• Organik tarım araştırma projelerinin, geniş katılımlı, çoklu disiplinli, sorunları giderici ve uygulanabilir olması,
• Organik bitkisel, hayvansal ve su ürünleri üretimine uygun lokal tür ve çeşitlerin ıslahına yönelik çalışmalara öncelik verilmesi,
• Organik ürünler ile konvansiyonel ürünlerin karşılaştırmalı ekonomik analizleri yapılarak araştırma sonuçlarının etüt edilmesi,
• Dış pazar araştırmaları yanında iç pazarda organik tarım ürünlerine yönelik potansiyel talebin belirlenmesi için araştırmaların yapılması,
• Araştırma sonuçlarının eğitimle uygulamaya aktarılması ve program öngörüsünün araştırma projesinde yer almasının sağlanması,
• Avrupa Birliği hibe fonlarından yararlanmak üzere araştırma projelerinin yapılması,
• Eko-sistemin korunmasına yönelik çevre dostu alternatif mücadele ve bitki besleme yöntemlerinin belirlenmesi için araştırma çalışmalarına öncelik verilmesi.
• Araştırma programları çerçevesinde teknolojinin geliştirilmesi ve mevcut sorunlara çözüm aranması yönünde çalışmaları yürütmek,

6.6-Pazarlama

• Organik tarım ürünlerinde ve organik girdilerde marka yaratılarak iç ve dış pazardaki talebin artırılması,
• Organik ürün çeşitliliğinin ve işlenmiş ürün sayısının artırılması,
• Ülkemizde iç pazarın geliştirilmesi için tüketici ihtiyaçlarının araştırılarak, okullar, hastaneler ve resmi kurumlarda organik ürün tüketiminin teşvik edilmesi,
• Bebekler, çocuklar, yaşlı insanlar, hastalar gibi hassas tüketici gruplarına yönelik spesifik promosyon kampanyalarının geliştirilmesi sağlanmalıdır.
• Organik tarımın tekstil, kozmetik, agro-ekoturizm gibi diğer sektörlerle entegrasyonunun sağlanması,
• Potansiyel üreticilerle nihai pazarın buluşturulması sağlanmalıdır. Dış pazara yönelik tanıtım fonu ve grubunun oluşturulması Dış ticaret verilerinde organik tarım ürünlerinin ayrı bir kalem olarak görülmesini sağlayacak bir istatistik toplama sisteminin kurulması,
• İhracatta işletmelerin rekabet gücünü artırıcı bilgilendirme ve danışmanlık hizmetlerinin sağlanması hedeflenmektedir.

6.7-Destekleme

• Organik tarımın gelişmesi için; ürüne ve üretime yönelik destekler, konvansiyonel tarımdan organik tarıma geçiş desteği, pazarlamaya yönelik desteklerin sağlanması ve ülkemizde ekonomik gelişmede dezavantajlı bölgelerin belirlenerek organik üretim yapan üreticilere alan ya da üretim miktarına göre bir destekleme verilmesi.
• Organik tarımın çevreye sağladığı olumlu katkılarının çevre programları içerisinde ilaveten desteklenmesi,
• Organik tarım yapan üreticilerin, kontrol ve sertifikasyon ücretleri ile analiz ücretlerinin desteklenmesi,
• Üretim-tüketim zincirinde depolama, paketleme, işleme ve nakliye gibi hasat sonrası işlemlerin geliştirilmesi için teşvik ve kredilerin verilmesi ,
• Avrupa Birliğinde olduğu gibi Ülkemizde de organik ürünlerin pazarlanması, üreticilerin eğitimi ve danışmanlık hizmetleri üretici birlikleri tarafından yapılmalı ve üretici birliğine bağlı üreticilerin desteklerden daha fazla yararlanması sağlanmalıdır.
• Organik tarım ve gıda pazarının geliştirilmesine yönelik olarak mevcut desteklerin mali düzenlemeler ile pekiştirilmesi gerekmektedir.

7. FİNANSMAN KAYNAKLARI

Organik tarımın yaygınlaştırılması ve üretimin artırılması için değişik finansal tedbirler almak organik tarım sektörünü güçlendirecektir. kaynak:exportorganics.com

Resmi Gazete 15 Nisan 2008 Salı Sayı: 26848

Karar Sayısı : 2008/13489

Ekli “Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Karar”ın yürürlüğe konulması; Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 25/3/2008 tarihli ve 145 sayılı yazısı üzerine, 5488 sayılı Tarım Kanununun 19 uncu maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 31/3/2008 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Abdullah GÜL

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN

Başbakan

C. ÇİÇEK    H. YAZICI    N. EKREN    M. BAŞESGİOĞLU

Devlet Bak. ve Başb. Yrd.    Devlet Bak. ve Başb. Yrd.    Devlet Bak. ve Başb. Yrd.    Devlet Bakanı V.

M. BAŞESGİOĞLU    B. YILDIRIM    N. ÇUBUKÇU    M. ŞİMŞEK

Devlet Bakanı    Devlet Bakanı V.    Devlet Bakanı    Devlet Bakanı

M. S. YAZICIOĞLU    M. A. ŞAHİN    F. ÇELİK    B. ATALAY

Devlet Bakanı    Adalet Bakanı    Millî Savunma Bakanı V.    İçişleri Bakanı

B. ATALAY    K. UNAKITAN    H. ÇELİK    F. N. ÖZAK

Dışişleri Bakanı V.    Maliye Bakanı    Millî Eğitim Bakanı    Bayındırlık ve İskân Bakanı

R. AKDAĞ    B. YILDIRIM    M. M. EKER    F. ÇELİK

Sağlık Bakanı    Ulaştırma Bakanı    Tarım ve Köyişleri Bakanı    Çalışma ve Sos. Güv. Bakanı

M. Z. ÇAĞLAYAN    M. H.GÜLER    E. GÜNAY    V. EROĞLU

Sanayi ve Ticaret Bakanı    Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı    Kültür ve Turizm Bakanı    Çevre ve Orman Bakanı

HAYVANCILIĞIN DESTEKLENMESİ HAKKINDA KARAR

Kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Karar, 2008 yılında uygulanacak olup hayvancılığın desteklenmesi ile ilgili hususları kapsar.

Destekleme konuları

MADDE 2 – (1) Kaliteli kaba yem üretmek amacıyla yem bitkileri ekilişi yapan üreticilere, Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yayımlanacak tebliğde belirlenecek kriterler çerçevesinde, üretim yaptıkları Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı arazileri üzerinden, yapay çayır-mera ve çok yıllık yem bitkisi ekilişlerinde ilk yıl için, tek yıllık yem bitkileri ekilişlerinde ise üretim yaptıkları yıl için, ürünü hasat etmeleri kaydıyla dekar başına aşağıda belirtilen birim miktarlarda ödeme yapılır.

1	Yonca	115 YTL/dekar
2	Korunga	75 YTL/dekar
3	Yapay çayır, mera	75 YTL/dekar
4	Tek yıllık	30 YTL/dekar
5	Silajlık tek yıllık yem bitkileri ve silajlık mısır	45 YTL/dekar

(2) Kültür ırkı ve kültür ırkı melezi sığır yetiştiren üreticilere, Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği kapsamında kayıtlı, tanımlanmış ve Soy Kütüğü/Ön Soy Kütüğü sistemlerine de kayıtlı olmak şartı ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yayımlanacak tebliğde belirlenecek kriterler çerçevesinde, saf ırk, melez ve hastalıklardan ari işletmelerdekilere farklı olmak üzere, anaç sığır başına, ayrıca anaç manda başına aşağıda belirtilen birim miktarlarda doğrudan ödeme yapılır.

1	Melez ırklar	300 YTL/baş
2	Saf ırklar	350 YTL/baş
3	Hastalıklardan ari işletmeler	400 YTL/baş
4	Manda	300 YTL/baş

 (3) Damızlık koyun ve keçi yetiştiriciliği yapan üreticilere, Damızlık Kayıt Sistemine kayıtlı olma şartı ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yayımlanacak tebliğde belirlenecek kriterler çerçevesinde, damızlık niteliğinde olan anaç koyun ve keçi başına 10 YTL doğrudan ödeme yapılır.

(4) Arı yetiştiriciliği yapan üreticilere, Arıcılık Kayıt Sistemine kayıtlı olma şartı ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yayımlanacak tebliğde belirlenecek kriterler çerçevesinde, kovan başına 5 YTL ödeme yapılır.

(5) Su ürünleri yetiştiriciliği yapan üreticilere, Su Ürünleri Kayıt Sistemine kayıtlı olma şartı ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yayımlanacak tebliğde belirlenecek kriterler çerçevesinde aşağıda belirtilen birim miktarlarda su ürünleri yetiştiriciliği destekleme primi ödenir.

1	Çipura ve levrek üretimi için	85 YKr/kilogram
2	Alabalık üretimi için	65 YKr/kilogram
3	Yeni türlerin üretimi için	1 YTL/kilogram
4	Midye üretimi için	10 YKr/kilogram
5	Denizlerde ve iç sularda su ürünleri yetiştiriciliğinde kullanılmak üzere yavru alanlara ve kendi işletmesinde büyütmek üzere yavru balık üretenlere	5 YKr/adet

(6) İpekböceği yetiştiriciliğinin teşvik edilmesi ve üretiminin arttırılması için yaş ipekböceği kozası üreticilerine ücretsiz dağıtılacak ipekböceği tohumunu sağlayan Bursa Koza Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (Kozabirlik)'ne tohum bedeli ve ürettiği yaş ipekböceği kozasını Kozabirlik'e ve/veya kooperatiflerine satan üreticilere aşağıda belirtilen birim miktarlarda destekleme primi ödenir.

1	Tohum kutu	21 YTL/kilogram
2	Damızlık koza	14 YTL/kilogram
3	I. Sınıf koza	10 YTL/kilogram
4	II. Sınıf koza	9 YTL/kilogram
5	III. Sınıf koza	8 YTL/kilogram
6	Çepez	6 YTL/kilogram

(7) Tiftik keçisi yetiştiriciliğinin teşvik edilmesi ve tiftik üretiminin artırılması için üretmiş oldukları tiftiği, Tiftik ve Yapağı Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (Tiftikbirlik)'ne ve/veya kooperatiflerine satan üreticilere aşağıda belirtilen birim miktarlarda destekleme primi ödenir.

  

1	Oğlak tiftiği	10 YTL/kilogram
2	Ana mal (ince, iyi, sıra, hafif)	9 YTL/kilogram
3	Tali	7 YTL/kilogram

 

(8) Hayvan gen kaynaklarının yerinde korunması ve geliştirilmesi amacıyla Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca uygulanan programa katılan çiftçilere büyükbaş ve küçükbaş hayvanlarda farklı olmak üzere hayvan başına, arı için kovan başına aşağıda belirtilen birim miktarlarda doğrudan ödeme yapılır.

 

1	Büyükbaş hayvan	360 YTL/baş
2	Küçükbaş hayvan	65 YTL/baş
3	Geliştirme amaçlı küçükbaş	35 YTL/baş
4	Arı	5 YTL/kovan

Kesinti oranı

 

MADDE 3 – (1) Merkez birliğini kurmuş olan; 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununa göre kurulmuş ıslah amaçlı yetiştirici birlikleri ve/veya 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanununa göre kurulmuş üretici birlikleri ve/veya tarımsal kalkınma kooperatifleri üyelerinden, aldıkları desteğin % 0,1'i oranında merkez birliklerine, % 0,1 'i oranında da ilgili birlik ve kooperatiflere irat kaydedilmek üzere, "Çiftçi Örgütlerini Güçlendirme" adı altında toplam % 0,2 oranında kesinti yapılır.

Finansman ve ödemeler

MADDE 4 – (1) Desteklemeler için gerekli kaynak, 2009 yılı bütçesinde hayvancılık desteklemeleri için ayrılacak ödenekten sağlanır ve ödemeler T.C. Ziraat Bankası A.Ş. aracılığı ile yapılır. Bu Kararın uygulanması ile ilgili olarak T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'ye destekleme tutarının % 0,2'si oranında hizmet komisyonu ödenir.

(2) Bu Kararın 2 nci maddesi kapsamında yapılacak destekleme tutarlarını, yapılan başvurular ve bütçede yer alan hayvancılık ödeneği dahilinde kalmak ve ödenmek üzere, arttırılmamak kaydı ile revize etmeye Tarım ve Köyişleri Bakanlığı yetkilidir.

Desteklerden yararlanamayacak olanlar

MADDE 5 – (1) Bu Karar kapsamındaki desteklemelerden kamu kurum ve kuruluşları yararlanamaz.

Denetim ve cezai hükümler

MADDE 6 – (1) Destekleme ödemeleri ile ilgili hususlarda denetimi sağlayacak tedbirleri Tarım ve Köyişleri Bakanlığı alır.

(2) Haksız ödendiği tespit edilen destekleme ödemeleriyle ilgili alacaklar ödemenin yapıldığı tarih itibarıyla, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre ilgililerden tahsil edilmek üzere ilgili vergi dairelerine intikal ettirilir.

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 7 – (1) Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Karar'ın yürürlüğe konulması hakkındaki 21/2/2005 tarihli ve 2005/8503 sayılı Kararname yürürlükten kaldırılmıştır.

Diğer hükümler

MADDE 8 – (1) Bu Kararın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanarak bu Kararın yayımlandığı tarihten itibaren en geç otuz gün içerisinde çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.

Yürürlük

MADDE 9 – (1) Bu Karar, 1/1/2008 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 – (1) Bu Kararı Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.